در یک هوای سرد

بزرگ شدنم را از آنجایی می فهمم که صبح پس از یک شب برفی، وقتی از جایم بلند می شوم دیگر دوان دوان نمی روم سمت پنجره.

/ 2 نظر / 8 بازدید
شناس

انگار بزرگ شدن آدما، خیلی به هم شبیهه!

سامان

نمی خوام بزرگ شدنو به این شدت درک کنم. با این که حرفت حقه. و این یه واقعیت .اما همیشه سعی کردم که این وافعیت باشه که خودشو باهام وفق بده